मैले देख्दा ऊ रुख थियो
पूर्ण रुख
झ्याम्म, हरियो
सर्वाङ्ग फलदायी
उसको छायामा
बटुवाहरू थिए
गोठालाहरू थिए
खेतालाहरू थिए
भरियाहरू थिए
को थिएन र उसको वरिपरि त्यतिबेला ?
हेर्दाहेर्दै
उसका पातहरू पहेँलिए- झर्न थाले
हाँगाहरू चाउरिए- सुक्न थाले
जराहरू मक्किए- काँप्न थाले
उसको अस्तित्व- अस्थिपञ्जर
उसको सामीप्य- भयको डेरा
उसको ओत
न घामको
न पानीको
न भीडको
न एकान्तको
ऊ नाङ्गो यथार्थ
के अझै बुझेनौ तिमीले ?
उसको औचित्यको सीमा !
